و اگر در غير من و تو باشد او مسلمانان را به وسيلهء من و تو در آن باره وصيت خواهد كرد . » على گفت : « به خدا سوگند من اين كار را نخواهم كرد اگر او ما را از آن منع كند . پس از او هيچ كس نمىتواند آن را به ما بازدهد . » ابن اسحاق گويد اگر آن سخن كه عمر در هنگام مرگ خويش گفت نبود ، هيچ كدام از مسلمانان شك نمىكردند كه پيامبر ابو بكر را خليفهء خويش كرده است . اما عمر به هنگام مرگ خود گفت : « اگر جانشين تعيين كنم ، كسى كه بهتر از من بوده جانشين تعيين كرده و اگر رها كنم ، باز كسى كه از من بهتر بوده است رها كرده است » و مردمان دانستند كه پيامبر خدا هيچ كس را جانشين خود نكرده است و عمر بر ابو بكر تهمت نمىزد . گويند چون عمر از سخن خويش باز ايستاد ابو بكر برخاست و خطبه آغاز كرد و گفت : « سپاس خدا را ، او را بستاييد و من از شما در اطاعت از فرمانهاى او يارى مىجويم ، چه آشكارا و چه پنهانى و از رويدادهاى شب و روز به خدا پناه مىبريم . و گواهى مىدهم كه جز آن خداى يگانه خدايى نيست و محمد بندهء اوست و پيامبر وى كه او را به حق فرستاد ، مژده بخش و بيم رساننده ، پيش از رستاخيز . هر كه او را پيروى كرد هدايت يافت و هر كه از فرمانش سرباز زد هلاك شد . اما بعد ، من ولى امر شمايان شدم ولى بهتر از شمايان نيستم . پس مرا يارى كنيد و اگر گمراه شدم مرا به راه راست بكشانيد . راستى امانت است و دروغ خيانت . هر قومى كه جهاد را رها كردند خداوند ايشان را خوار و زبون كرد و كار بد در ميان هر قومى كه شيوع يافت ، بلا بر ايشان عمومى شد . تا آنجا كه من از خدا و پيامبر او فرمانبردارى كنم از من اطاعت كنيد ، و هر گاه سر از فرمان خدا و پيامبرش بپيچم ، شما را بر من طاعتى نيست . اينك به نماز خويش برخيزيد . خداوند بر شمايان ببخشايد . » سپس نماز گزاردند و به دفن و كفن پيامبر پرداختند . واقدى گويد بيعت عام ، روز سه‌شنبه پس از به خاك سپردن پيامبر بود و بعضى گفته‌اند پيش از به خاك سپردن پيامبر بيعت كردند . دربارهء وقتى كه پيامبر را به خاك سپردند ، اختلاف كرده‌اند . ابن اسحاق گويد شب چهارشنبه او را به خاك سپردند و واقدى گويد آنچه در نزد ما ثابت است اين است كه به خاك سپردن وى روز سه شنبه هنگام غروب خورشيد بوده است و خداى داناتر و درستكارتر است . در يادكرد غسل پيامبر خدا گويند على و عباس و فضل و قثم و اسامة و شقران او را غسل دادند . على او را